Monday, October 27, 2014

नेपाल बन्यो एसियन इन्फ्रास्टक्चर बैंकको संस्थापक

काठमाडौ, कार्तिक १० - नेपालले एसियन  इन्फ्रास्टक्चर इनभेस्टमेन्ट बैंक (एआईआईबी) को स्थापनाका लागि औपचारिक समझदारीपत्रमा हस्ताक्षर गरेको छ। शुक्रबार चीनमा आयोजित कार्यक्रममा अर्थमन्त्री रामशरण महतसहित अन्य २१ मुलुकका प्रतिनिधिले एआईआईबी खोल्न औपचारिक समझदारी गरेका हुन्।
एआईआईबीलाई २०१५ भित्रै सञ्चालनमा ल्याउने गरी खोल्ने तयारी भएको छ।
प्रस्ताव गर्दाको समयदेखि यो बैंकले एसियाली विकास बैंकझैं काम गर्ने बताइँदै आएको छ। विभिन्न मुलुकका अर्थमन्त्रीले शुक्रबार ग्रेट हल अफ द पिपुलमा आयोजित कार्यक्रममा समझदारीमा हस्ताक्षर गरेको अर्थ मन्त्रालयले जनाएको छ।
हस्ताक्षर गर्ने मुलुकमा नेपाल, भारत, चीन, बंगलादेश, श्रीलंका, पाकिस्तान, काजकस्तान, कुवेत, सिंगापुर, मलेसिया, भियतनाम, उज्वेकिस्तान, मंगोलिया, म्यानमार, ओमन, कतार, फिलिपिन्स, लाओपीडीआर, थाइल्यान्ड, ब्रुनाई र क्याम्बोडिया छन्। सहभागी हुने बताइएको इन्डोनेसिया, दक्षिण कोरिया र अस्ट्रेलियाबाट भने प्रतिनिधि आएका थिएनन्। कार्यक्रममा चीनका राष्ट्रपति सी जिन पिङ उपस्थित रहेको जनाइएको छ।
कार्यक्रममा सम्बोधन गर्दै चीनका राष्ट्रपति पिङले एआईआईबीले आफ्नो क्षेत्रमा पूर्वाधार निर्माणमा आवश्यक पर्ने स्रोतको आपूर्ति गर्ने र त्यसलाई सरल र सहज ढंगले उपलब्ध गराउने बताएका थिए। उनले विश्व बैंक र एसियाली विकास बैंकमा भएका असल अभ्यासहरूलाई नयाँ स्थापित बैंकले पनि प्रयोगमा ल्याउने बताएका थिए।
समझदारीपत्रमा एआईआईबीले विश्व बैंक तथा एसियाली विकास बैंकसँग प्रतिस्पर्धा गर्ने नभै यस क्षेत्रका पूर्वाधार तथा अन्य विकासका चुनौतीहरूलाई सामना गर्न परिपूरक संस्थाका रूपमा काम गर्ने उल्लेख गरिएको छ। बैंकमा चीनले ५० अर्ब डलर सेयर हिस्सा राख्ने भएको छ। कुल पुँजी करिब सय अर्ब डलर बनाउने तयारी भइरहेको छ। प्रधान कार्यालय बेइजिङमा राख्ने सहमति पनि भइसकेको छ।
खुल्ने बैंकमा मतदानको अधिकारबारे निर्णय भइसकेको छैन। कुल गार्हस्थ उत्पादन र क्रयशक्तिका आधारमा मापन हुने आम्दानी -पीपीपी) का आधारमा यसलाई टुंगो लगाउने निर्णय भएको छ। जसअनुसार मतदानमा सबैभन्दा ठूलो हिस्सा चीनको र त्यसपछि भारतको हुने स्थिति देखिएको छ।
एआईआईबीको स्थापनापछि विकास कार्यक्रम र ऋण लगानीमा एसियाली विकास बैंक र विश्व बैंकको प्रतिस्पर्धा थपिएको छ। स्थापना हुन अघिबाटै पश्चिमा मुलुकले एआईआईबीलाई चासो दिइरहेका छन्। 'सहयोगीको संख्या थपिनु नेपालजस्ता साना मुलुकका लागि फाइदाजनक हो,' अर्थ मन्त्रालयका एक अधिकारीले भने, 'यसले प्रतिस्पर्धी दरमा ऋण वा सहयोग लिन सजिलो हुन्छ।'
क्षेत्रीय सहयोग र ऋणका लागि एआईआईबीसँगै सार्क बैंक खोल्ने तयारी पनि भइरहेको छ। नेपालमै आयोजना हुन लागेको सार्क सम्मेलनबाट बैंकबारे टुंगो लगाउने तयारी भइरहेको छ। भारतको प्रस्तावमा दक्षिण एसियाली मुलुक सम्मिलित सार्क बैंक खोल्न लागिएको हो। जसको मुख्यालय नेपालमा राख्नका लागि भारतीय प्रधानमन्त्रीको भ्रमणका क्रममा आग्रह पनि गरिएको छ। सार्क मुलुक मात्र सदस्य रहने र यहीभित्र मात्र लगानी गर्ने बताइएको यो बैंकको विस्तृत योजना भने सार्वजनिक भइसकेको छैन। तर भारतले गरेको प्रस्तावमा अधिकांश सदस्य मुलुकले सहमति भने जनाइसकेका छन्।
भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीले ब्राजिल बि्रक्स बैंक खोल्ने सहमति गरेर फर्केलगत्तै सार्क बैंकको काम पनि अघि बढाएका थिए। ब्राजिल, रुस, भारत, चीन र दक्षिण अपि|mकाले बि्रक्स बैंक खोल्ने र त्यसले पनि पूर्वाधारलगायत क्षेत्रमा लगानी गर्ने सहमति गरिसकेका छन्। चीनको सांघाईमा मुख्य कार्यालय रहने र पहिलो अध्यक्ष भारतीय हुने सहमति पनि भइसकेको छ। न्यु डेभलपमेन्ट बैंकको नामबाट सञ्चालन हुने बि्रक्स बैंकको स्थापनाका पछाडि पश्चिमी मुलुकको राजनीति र प्रभावलाई पनि जोडेर हेर्ने गरिएको छ।
तीन ठूला राष्ट्र अनुपस्थित पश्चिमा प्रभावमा सञ्चालन हुने बहुदेशीय ऋणदाताको प्रतिस्पर्धामा चीनले खोलेको एसियन  इन्फ्रास्टक्चर इनभेस्टमेन्ट बैंकको उद्घाटनमा अमेरिकी चासोका कारण अस्ट्रेलिया, इन्डोनेसिया र दक्षिण कोरिया अनुपस्थित भएका छन्।
चीनको योजनामा खुल्न लागेको नयाँ बैंक वासिङटनबाट प्रभावित विश्व बैंक र एसियाली विकास बैंकको चुनौतीका रूपमा हेरिएको छ। क्षेत्रीय प्रभाव र शक्तिका रूपमा अघि बढ्न चाहने विश्वको दोस्रो ठूलो अर्थतन्त्र चीनसँग यी दुई बैंकमा थोरै मताधिकार मात्र छ।
इन्डोनेसिया, दक्षिण कोरिया र अस्ट्रेलियासहितको उपस्थिति अपेक्षा गरिएको जापान पनि कार्यक्रममा देखिएन। विभिन्न समाचार एजेन्सीले अमेरिकी विदेशमन्त्री जोन केरीले अस्ट्रेलियालाई एआईआईबीबाट बाहिर रहन दबाब दिएको उल्लेख गरेका छन्। तर विदेश मन्त्रालयका प्रवक्ता जेन पास्कीले भने त्यस्तो कुनै विषय नरहेको बताए। 'विदेशमन्त्री केरीले चिनियाँसहित अन्य साझेदारलाई पनि एसियाका लागि पूर्वाधार बैंक खोल्ने योजना स्वागतयोग्य रहेको बताउँदै यसले सुशासन र पारदर्शितामा अन्तर्राष्ट्रिय मापदण्ड पूरा गर्नुपर्ने उल्लेख गरेका छन्,' उनले भने।
अस्ट्रेसिलयाको पत्रिका फाइनान्सियल रिभ्युले केनरीबाट आफ्ना प्रधानमन्त्री टोनी अबोटलाई व्यक्तिगत रूपमै चिनियाँ बैंकमा सामेल नहुन आग्रह आएको समाचार प्रकाशन गरेको छ। सहभागी नहुन अमेरिकाबाट केही समयदेखि सरकारलाई दबाब आइरहेको उसले छापेको छ। अस्ट्रेलिया स्थापनाकै समयमा सदस्य हुने नहुनेबारे अझै निर्णय हुन सकेको छैन। चीनले अस्ट्रेलियासँगै जापानसँग पनि सहभागी हुनका लागि आग्रह गरेको छ। यसका साथै अमेरिका र युरोपका अन्य मुलुकलाई पनि सहभागी गराउन सकिने चीनले बताउँदै आएको छ।
चीनले एआईआईबीको लगानी पारदर्शी हुने र सुशासनका लागि सदस्य राष्ट्रका प्रतिनिधि सम्मिलिन समिति बनाउने योजना बनाएको छ। २०१३ को अक्टोबरमा पहिलो पटक एआईआईबीको चर्चा सुरु भएको छ। एक वर्ष पनि चीनले पुँजी दोब्बर बनाएर भारतलाई समेत सामेल हुन आग्रह गरेको थियो।

Monday, October 20, 2014

भारतबाट फोन गर्न ३५ प्रतिशत सस्तो

काठमाडौ, कार्तिक ३ - भारतबाट नेपाल फोन गर्दा लाग्ने शुल्क घटेको छ । भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीले नेपाल भ्रमणको अवसरमा गरेको प्रतिबद्धताअनुसार शुल्क कम भएको हो । भारतीय सञ्चारमाध्यमका अनुसार सरकारी स्वामित्वको भारत सञ्चार निगम लिमिटेड (बीएसएनएल) ले ३५ प्रतिशत शुल्क घटाएको छ ।
बीएसएनएलले नेपाल फोन गर्दा प्रयोग गर्न १८ भारतीय रुपैयाँ (भारु) को विशेष योजना सार्वजनिक गरेको छ । जसबाट प्रतिमिनेट ६ रुपैयाँ ५० पैसामा कुरा गर्न सकिनेछ । यसअघि सोही कम्पनीबाट नेपाल फोन गर्दा प्रतिमिनेट १० रुपैयाँ भारु पर्थ्यो। भारतीय पत्रिका इकोनोमिक टाइम्सका अनुसार भारतको प्रधानमन्त्री कार्यालयले महँगो शुल्कबारे प्रश्न उठाएपछि बीएसएनएलले घटाएको हो ।
सरकारी स्वामित्वको कम्पनीले शुल्क घटाए पनि निजी क्षेत्रका कम्पनी भारती एयरटेल र भोडाफोनबाट कुरा गर्दा भने प्रतिमिनेट १२ रुपैयाँ शुल्क लाग्नेछ । इकोनोमिक टाइम्सका अनुसार केही समयअघि भारतीय दूरसञ्चार विभागले सेवा प्रदायकसँग छलफल गरेको थियो । जसमा नेपालले भारतीय कम्पनीलाई टर्मिनेसन शुल्क बढी लिने हुँदा फोन गर्दा लिने शुल्क घटाउन नसकेको बताएका थिए ।
बीएसएनएलले भारु ६ रुपैयाँ ५० पैसामा सेवा उपलब्ध गराउँदा प्रतिकल ५० पैसा मात्र फाइदा हुने उल्लेख गरेको छ । कर, टर्मिनेसन शुल्क, स्पेक्ट्रम शुल्कलगायतका कारण नाफा कम हुने उसले बताएको हो ।
नेपाल भ्रमणबाट फर्किएलगत्तै भारतीय प्रधानमन्त्रीले आफ्नो दूरसञ्चार विभागलाई पत्र लेखेको र त्यसपछि निजी क्षेत्रका कम्पनीसँग पहिलो छलफल भएको उल्लेख छ । दोस्रो चरणको छलफल छिट्टै हुने समाचारमा जनाइएको छ ।
नेपालबाट भारत फोन गर्दा लाग्ने शुल्क भने कम छ । २ रुपैयाँ ५९ पैसा प्रतिमिनेटमा भारत फोन गर्न सकिने योजना पनि आएका छन् । भारतले छफलफ गरेजस्तै नेपालमा पनि सेवा प्रदायकसँग सरकारले कुरा भने सुरु गरेको छ । 'घट्न सक्ने अवस्थाबारे छलफल भइरहेको छ,' दूरसञ्चार प्राधिकरणका प्रवक्ता कैलाश न्यौपानेले बताए ।
नेपालबाट भारत फोन गर्दा कम शुल्क लाग्नुको कारण भारतीय कम्पनीले लिने थोरै शुल्क हो । भारतीय सञ्चारमाध्यमले उल्लेख गरे अनुसार नेपालबाट जाने फोनमा भारतीय कम्पनीले टर्मिनेसन शुल्कबापत करिब ४० पैसा (नेरु ६४ पैसा) लिने गरेका छन् ।
जसअनुसार नेपाली कम्पनीले थोरै शुल्कमा पनि केही नाफा राखेर भारतमा फोन गर्ने सेवा उपलब्ध गराएका छन् । तर नेपाली कम्पनीले भने धेरै शुल्क लिने गरेकाले भारतबाट फोन गर्दा महँगो पर्ने गरेको छ । 'कम्पनीले कति शुल्क लिन्छन् भन्ने यकिन तथ्याकं छैन,' प्राधिकरण स्रोतले भन्यो । अन्तर्राष्ट्रिय कल आउँदा एउटा सेवा प्रदायकले अर्कोलाई उपलब्ध गराउनुपरे साढे ४ देखि साढे ५ रुपैयाँसम्म शुल्क लिने गरेको प्राधिकरण स्रोत बताउँछ ।
टर्मिनेसन शुल्क भनेको एउटा दूरसञ्चार कम्पनीले अर्कोबाट आएको कल आफ्नो नेटवर्कमा प्रवेश गराउँदा लिने रकम हो । यो शुल्क मुख्य रूपमा तीन प्रकारले बुझाउने गरिन्छ । जसमा कल गर्ने नेटवर्कले रकम बुझाउने मोडल भारत र नेपालमा छ । यसका साथै कल पाउने नेटवर्कले रकम बुझाउने र टर्मिनेसनको कुनै शुल्क नलिने पनि व्यवस्था विभिन्न स्थानमा छ ।
भारतीय प्रधानमन्त्री मोदीले संसदमा गरेको सम्बोधनमा अमेरिका फोन गर्नभन्दा नेपालमा गर्न महँगो भएको उल्लेख गरेका थिए । उनले व्यंग्य गर्दै भारतबाट टेलिफोन गर्दा नमस्कार भनेर फोन राख्नुपर्ने अवस्था रहेको बताएका थिए । फोन गर्दा लाग्ने शुल्क घटाउन आफूल पहल गर्ने र त्यस्तै पहल नेपालले पनि गर्नुपर्ने उनले भनेका थिए ।

Sunday, October 19, 2014

निजगढ विमानस्थल र फास्टट्रयाक बनाउने मलेसियाली प्रस्ताव

काठमाडौ, कार्तिक १ -
मलेसियाले भन्यो-
- जग्गा अधिग्रहण नेपाल सरकारले गरिदियोस्, बाँकी साधन र स्रोत आफंै ल्याउँछौं ।
अर्थमन्त्रीले भने-
- तुरुन्त प्रस्ताव पेस गर्नुस्, सरकारले आवश्यक निर्णय तत्काल गर्नेछ ।

मलेसियाका पूर्वमन्त्रीसहित लगानीकर्ताको एक टोलीले सरकारलाई निजगढ अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल, काठमाडौं- तराई द्रुतमार्ग र त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलको स्तरोन्नति गर्ने प्रस्ताव राखेको छ । शुक्रबार अर्थमन्त्री रामशरण महतलाई भेटेर लगानीकर्ताले यस्तो प्रस्ताव राखेका हुन् ।
मलेसियाका पूर्वमन्त्री दातो सेरी उतामा सामी भेल्लुसहित सरकारी अधिकारी र मलेसियाका लगानीकर्ताले मलेसियाले यहाँको सरकारसँग सीधै काम गर्न चाहेको बताएका थिए । भेल्लु भारत तथा दक्षिण एसियाका लागि मलेसियाका विशेष दूत हुन् । अर्थ मन्त्रालयका अनुसार टोलीले निर्माणका लागि आवश्यक साधन र स्रोत आफैं ल्याउने र सरकारले जग्गा अधिग्रहण मात्र गरिदिनुपर्ने प्रस्ताव राखेका छन् । मलेसियाली टोलीले तीन वटै परियोजनामा निर्माण, सञ्चालन र हस्तान्तरण (बुट) नीतिअन्तर्गत काम गर्ने चाहना राखेका छन् ।
 निजगढ अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलका साथै छेउमा आधुनिक सहरको विकास पनि गर्ने सोच पनि मलेसियाली टोलीले राखेको छ ।
विकास निर्माणका काम अन्य मुलुकमा पनि गरिरहेको जानकारी मलेसियाली टोलीले दिएको थियो । यसका साथै काम सुरु गर्न तत्कालै प्रस्ताव पठाउने उनीहरूले बताए । छलफल पछि अर्थमन्त्रीले तुरुन्त प्रस्ताव पेस गर्न अनुरोध गर्दै सरकारले आवश्यक निर्णय तत्काल गर्ने आश्वासन दिएका छन् ।
पछिल्लो समय सरकारले निजगढ विमानस्थल निर्माणका लागि जग्गा अघिग्रहणको काम सुरु गरेको छ । जसका लागि निर्माणस्थलका बासिन्दालाई अन्यत्र स्थानान्तरण गर्न नागरिक उड्डयन प्राधिकरणका टेक्निकल अफिसर वकिल चिमोरियालाई जिम्मा दिइएको छ । चालू आर्थिक वर्षमा सरकारले विमानस्थल निर्माणका लागि ५० करोड रुपैयाँ छुट्याएको छ । करिब ५ वर्षदेखि दोस्रो विमानस्थल निजगढमा निर्माण गर्ने चर्चा सुरु भएको हो । कोरियाली कम्पनीले २०११ मै विमानस्थलको विस्तृत सम्भाव्यता अध्ययन प्रतिवेदन सरकारलाई बुझाएको थियो । त्यसपछि आयोजनाको काममा ढिलाइ भइरहेको छ ।
हालको एक मात्र अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल स्तरोन्नतिको काम एसियाली विकास बैंकको सहयोगमा सञ्चालन भइरहेको छ । जसअन्तर्गत नयाँ टर्मिलन निर्माण, एप्रोन थप्ने कामदेखि भित्री सडक विस्तारको काम छ । ठूला जहाजलाई सजिलो बनाउन रनवेको लम्बाइ ३ सय मिटर थप्ने काम पनि भइरहेको छ । तर दोस्रो चरणको स्तरोन्नतिका लागि भने रकम अभाव देखिएको छ । पूर्ण स्तरोन्नतिका लागि ६० करोड रकम आवश्यक रहेको बताइन्छ । एसियाली विकास बैंकपछि अन्य सहयोगीको खोजी सरकारले गरिरहेको छ ।
काठमाडौंलाई तराईसँग जोड्ने द्रुतमार्गको काम पनि अड्किएर बसेको छ । दुई वर्षअघि नै सेनाले यो मार्गको ट्रयाक खोलिसकेको छ । ०६६ कात्तिकबाट काम सुरु गरेर सेनाले ३९ महिनामा काम सकेको थियो । त्यसपछि बुट प्रणालीमा निर्माणका लागि सरकारले प्रस्ताव आह्वान गरेको थियो । सुरुमा केही बहुराष्ट्रिय कम्पनीले इच्छा देखाए पनि कसैले प्रस्ताव पेस गरेन । निर्माण गर्ने नआएपछि सरकारले सार्वजनिक- निजी साझेदारी -पीपीपी) मोडलमा अघि बढ्न अर्थ मन्त्रालयलाई सैद्धान्तिक सहमति दिएको थियो । यो परियोजना सुरु भएको ५ वर्षभित्र सम्पन्न हुने अनुमान गरिएको छ । पछिल्लो समय व्यवस्थापिका संसदको विकास समितिले निर्माण कार्य तत्काल अघि बढाउन सरकारलाई निर्देशन दिएको छ । द्रुतमार्गबाट ७६ किलोमिटर सडक एक घन्टामा पार गर्न सकिने अनुमान गरिएको छ । यो मार्गमा २२ वटा ठूला तथा मझौला पुल बन्ने बताइन्छ ।
प्रजातन्त्र पुनःस्थापनापछि २०४७/४८ सालमा ठूलो महत्वाकांक्षा सहित द्रुतमार्गको अध्ययन सुरु भएको थियो । तर त्यसको १५ वर्षपछि मात्रै ट्रयाक खोल्ने काम सुरु भएको थियो । द्रुतमार्ग र अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल पनि एक अर्कासँग जोडिएका छन् । दुवै निर्माण हुन सके काठमाडौंबाट दोस्रो अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल एक घन्टामा पुग्न सकिनेछ ।
दु्रत मार्गको एक छेउ ललितपुरको खोकनामा मुआब्जासम्बन्धी टुंगो लाग्न सकेको छैन । स्थानीयले सरकारसमक्ष चित्तबुझ्दो मुआब्जाको माग गरेका छन् । जसले उक्त स्थानमा नक्सांकन र ट्रयाक खोल्ने काम हुन सकेको छैन । तर मकवानपुर र काठमाडौंमा भने ९० प्रतिशत मुआब्जा वितरण भइसकेको छ ।

लघुवित्तका लागि दर्जन आवेदन

काठमाडौ, आश्विन ३१ - दर्जन नयाँ लघुवित्त विकास बैंक खोल्नका लागि राष्ट्र बैंकमा आवेदन परेको छ । अन्य वर्गका संस्थाको लाइसेन्स बन्द भएपछि लघुवित्त खोल्न चाहनेको संख्या बढेको हो । बुझ्न आउने र प्रक्रिया सुरु गर्नेको संख्या अझ बढी छ । अधिकांश एकदेखि तीन जिल्लामा सञ्चालित हुने संस्था खोल्न चाहने छन् ।
'लघुवित्त विकास बैंक खोल्नका लागि एक दर्जनको हाराहारीमा आवेदन परेको छ,' राष्ट्र बैंकका प्रवक्ता मनमोहनकुमार श्रेष्ठले भने । वित्तीय पहुँच वृद्धि र विपन्न वर्गमा सेवा पुर्‍याउन राष्ट्र बैंकले लघुवित्त संस्थालाई प्रोत्साहन गरिरहेको छ ।
संख्या अत्यधिक बढेपछि राष्ट्र बैंकले वाणिज्य बैंक, विकास बैंक र वित्त कम्पनीलाई नयाँ लाइसेन्स दिन छाडेको छ । यी वर्गका संस्थालाई मर्जरमा प्रोत्साहन गर्दै संख्या घटाउने काम भइरहेको छ । लघुवित्तबाहेक ठूलो लगानी जुटाउने पूर्वाधार विकास बैंक पनि खोल्न पाउने व्यवस्था पनि राष्ट्र बैंकले गरेको थियो । तर हालसम्म कसैले यसमा चासो देखाएको छैन ।
घ वर्गमा पर्ने लघुवित्त विकास बैंकले अन्य वर्ग जस्तै बैंकिङ कारोबार गर्न पाउँछन् । बचत लिने, ऋण दिने कारोबारसहित लघुवित्तले अन्य वर्गका वित्तीय संस्थासँगै विदेशी संघसंस्थाबाट ऋण लिएर कर्जा दिन सक्छन् । न्यून आय भएकालाई बिनाधितो कर्जा उपलब्ध गराउने काम पनि यस्ता संस्थबाट हुन्छ । पछिल्लो समय ४ वटा ग्रामीण विकास बैंक गाभिएपछि ३५ वटा लघुवित्त विकास बैंक सञ्चालनमा छन् ।
घ वर्गको चुक्ता पुँजी जिल्लाअनुसार तोकिएको छ । १ देखि ३ जिल्लामा लघुवित्त विकास बैंक सञ्चालन गर्न १ करोड रुपैयाँ चुक्ता पुँजी आवस्श्यक पर्छ । ४ देखि १० जिल्लालाई २ करोड, विकास क्षेत्रभित्र सञ्चालन हुने क्षेत्रीय स्तरकालाई ६ करोड र राष्ट्रियस्तरकोलाई १० करोड रुपैयाँ चुक्ता पुँजी तोकिएको छ । अन्यमा भन्दा फरक लघुवित्तमा एकै व्यक्ति/कम्पनीले २५ प्रतिशतसम्म लगानी गर्न पाउने व्यवस्था छ ।
वित्तीय सेवाको पहुँच कम भएका जिल्लाबाहेक अन्यमा यस्ता संस्था थप चुक्ता पुँजी राख्नुपर्ने व्यवस्था पनि केन्द्रीय बैंकले गर्न लागेको छ । चालू आर्थिक वर्षको मौदि्रक नीतिले यस्तो व्यवस्था गर्ने उल्लेख गरेको हो । राष्ट्र बैंकले आवेदन लिइरहे पनि लाइसेन्स दिने प्रक्रियामा भने कडाइ गरेको छ । 'प्रक्रिया पूरा गरे पनि पाइहाल्ने अवस्था छैन,' राष्ट्र बैंकका एक अधिकारीले भने ।
राष्ट्र बैंकले विभिन्न चरण गरेर चुक्ता पुँजीमा संस्थापकले राख्नुपर्ने रकम लिने व्यवस्था गरेको छ । अनुमतिको पहिलो चरणमा ५ प्रतिशत रकम बुझाउनुपर्छ । त्यसपछि क्रमशः ४५ र ५० प्रतिशत हुँदै रकम बुझाउनुपर्छ ।
राष्ट्र बैंकले लाइसेन्स खुला राखे पनि वितरण गर्दा भने विभिन्न विषयको अध्ययन गर्ने बताउँछ । 'लघुवित्त सेवा कम भएको र नपाइने ठाउँमा व्यावसायिक योजना, जनसंख्या, प्रतिस्पर्धा गर्ने आधारलगायत हेरेर मात्र निर्णय लिने गरेका छौं,' श्रेष्ठले भने । विपन्न वर्गकालाई भनेर खोल्ने तर निश्चित वर्गका व्यक्तिले फाइदा लिन खोज्ने अवस्था नरहेको उनी बताउँछन् । 'विगतमा लाइसेन्स वितरण गर्दा केही संस्था आफ्नो तरिकाले चलाउने र संस्थागत सुशासन कमजोर देखियो', उनले भने, 'जसले सर्वसाधारणको रकम असुरक्षित भयो तर अहिले समुदायमा सञ्चालक कस्ता हुन् भन्ने नबुझी लाइसेन्स दिएका छैनौं ।'
राष्ट्र बैंकको तथ्यांकअनुसार २०७० चैतसम्म ३५ वटा लघुवित्त विकास बैंकमा १५ लाख ४२ हजार सदस्य छन् । यी संस्थाले १८ करोड रुपैयाँ कर्जा वितरण गरेका छन् । करिब १ करोड रुपैयाँ बचत संकलन गरिएको छ

Thursday, October 16, 2014

तीन वर्षयता नेपाल १६ स्थान माथि उक्लियो

काठमाडौ, आश्विन ३० - भोक र पोषणरहित खानाको अवस्था हेरेर निकालिने ग्लोबल हंगर इन्डेक्स (सूचक) मा नेपालले ४४ स्थानमा छ । सूचकले नेपालमा छिमेकी भारत, पाकिस्तान र बंगलादेशभन्दा पोषणयुक्त खाना पाउने जनसंख्याको प्रतिशत बढी रहेको देखाउँछ ।
पछिल्ला तीन वर्षमा सुधार जारी रहेर नेपाल १६ स्थान माथि उक्लिएको हो । सुधारले मुलुकमा पोषणयुक्त खाना पाउनेको संख्यामा सुधार आएको देखाउँछ । बर्सेनि गैरनाफामूलक संस्था इन्टरनेसनल फुड पोलिसी रिसर्च इन्सिटच्युटको अगुवाइमा यस्तो तथ्यांक निकालिन्छ । तथ्यांकमा १ सय २० मुलुक सामेल गरिएको छ । यसमा कुपोषण, बाल मृत्युदर र कम तौलका बालबालिलाई आधार बनाइन्छ ।
खान पाउने अवस्थामा सुधार आउँदै गए पनि नेपाल अझै जोखिमपूर्ण मुलुकको सूचीमा छ । संस्थाले पोषणयुक्त खानाको उपलब्धतालगायत आधारमा मुलुकलाई ज्यादै खतरनाक, खतरनाक, जोखिमयुक्त, मध्यम र न्यून भागमा विभाजित गर्ने गर्छ । जसमा विकसित मुलुकलाई भने सामेल गरिएको हुँदैन । २०११ बाट खतरनाक अवस्था रहेको मुलुकबाट स्तरोन्नति पाई जोखिमयुक्तमा परेको थियो । जोखिमयुक्तबाट बाहिर निस्कनका लागि १० भन्दा कम अंक हुनुपर्ने प्रावधान छ ।
प्रतिवेदनले नेपालमा जनसंख्याको १६ प्रतिशत कुपोषणयुक्त रहेको देखाएको छ । कुपोषणको तथ्यांक भने २०११ देखि २०१३ सम्मको तथ्यांकबाट निकालिएको हो । यो १९९० पछि सबैभन्दा सुधारिएको अवस्था हो । कम तौल हुने ५ वर्षभन्दा मुनिका बालबालिकाको संख्या २९ प्रतिशत देखाइएको छ । त्यस्तै ५ वर्षमुनिका बालबालिकको मृत्युदर ४ दशमलव २ प्रतिशत उल्लेख गरिएको छ ।
दक्षिणपूर्वी १५ एसियाली मुलुकमध्ये नेपालले १२ औं स्थान पाएको छ । जसले नेपाललाई भारत, पाकिस्तान र बंगलादेशभन्दा राम्रो स्थानमा राखेको हो । यसअघिको प्रतिवेदनमा पनि नेपालले तीन वटै मुलुकलाई उछिनेको थियो । यही क्षेत्रमा पोषणयुक्त खानाको उपलब्धताका आधारमा नेपालभन्दा श्रीलंका, इन्डोनेसिया, फिलिपिन्स, चीन, थाइल्यान्ड, फिजी, भियतनाम, मंगोलिया अघि छन् । सार्क मुलुकभित्र नेपाल श्रीलंकाभन्दा मात्र पछि छ । भुटान र अफगानिस्तानको तथ्यांक भने सामेल गरिएको छैन ।
'नेपालको अवस्था सुधारमा कृषिलाई मात्र हेरेर पुग्दैन,' अर्थविद् केशव आचार्यले भने, 'विभिन्न क्षेत्रमा आएका सुधारका कारण पोषणयुक्त खानाको उपलब्धता बढेको हो ।' जसमध्ये रेमिट्यान्सको प्रभाव पनि उल्लेख्य रहेको उनी बताउँछन् । 'मुलुकभित्रको उत्पादकत्व नबढे पनि
रेमिट्यान्सका कारण क्रयशक्ति बढेको छ र सँगै सडकलगायत पूर्वाधार थपिएका छन्,' उनले भने, 'जसले खानालगायत कुरामा प्रत्यक्ष प्रभाव परेको छ ।' विदेश गएका र फर्किएकाको रहनसहन र बानीमा आएको परिवर्तनले पनि यस्तो असर देखिएको उनले बताए ।
नेपाल कुल गार्हस्थ उत्पादनको तुलनामा तेस्रो धेरै रेमिट्यान्स भित्र्याउने मुलुक हो । गत वर्ष मुलुकमा ५ खर्ब ४३ अर्ब रुपैयाँ रेमिट्यान्स भित्रिएको थियो । जुन अघिल्लो वर्षभन्दा २५ प्रतिशतले बढी हो । ४० लाख व्यक्तिको हाराहारी वैदेशिक रोजगारीका लागि विदेशमा रहेको अनुमान गरिन्छ । जुन बढ्ने क्रममा छ ।
रेमिट्यान्ससँगै शिक्षामा आएको सुधारका कारण पनि अवस्था परिवर्तन हुन थालेको आचार्य बताउँछन् । 'विशेषगरी महिला शिक्षामा भएको सुधारले पनि खानपानमा असर परेको छ,' उनले भने, 'शिक्षा र स्वास्थ्यलाई
छुट्याएर हेर्न मिल्दैन ।' विद्यालयमा पनि खाजा खुवाउने कार्यक्रमसँगै सञ्चारमाध्यमको बढ्दो पहुँचले पनि स्वस्थ्य बानीको विकास भरइहेको उनले बताए । प्रतिवेदनले १९९० पछि विकासशील मुलुकमा पोषणयुक्त खानाको उपलब्धतामा बढेको देखाउँछ । यो अवधिमा ३९ प्रतिशत सुधार देखिएको उल्लेख छ । प्रतिवेदनले ८० करोडभन्दा बढी व्यक्ति पोषणयुक्त खानाबाट बाहिर रहेको देखाउँछ ।

ग्लोबल हंगर इन्डेक्स
नेपालको स्थान
वर्ष    अंक     स्थान
२०१०    २०    ५६
२०११    १९ दशमलव ०९    ५४
२०१२    २० दशमलव ०३    ६०
२०१३    १७ दशमलव १३    ४९
२०१४    १६ दशमलव ४    ४४